Online Branding & Design
Aan weersvoorspellingen hechten wij in Nederland net zoveel waarde als aan het spoorboekje van de NS. Het kan meezitten, vaak zit het ook tegen. Zo lijken wij ook de voorspellingen en het uiteindelijke regeerakkoord van de VVD-CDA met gedoogsteun van de PVV te beoordelen dat al weken als een donderwolk boven ons land hangt. Het wordt, weliswaar in grote getale, apathisch gade geslagen op het nieuws maar vervolgens weer weggezapt om over te gaan tot de orde van de dag. Menigeen lijkt te hopen dat de wolken vanzelf wegdrijven, of dat het slechts even zal spetteren. Een enkeling spreekt hoogstens zijn of haar #ongenoegen uit in 140 digitale tekens in de hoop dat na gerommel in de nacht de rust zal wederkeren.
Echt zorgen maken we ons niet om de voorspellingen omtrent deze storm. Wij leven namelijk in een democratisch land, een van oorsprong Griekse bestuursvorm waarbij een meerderheid van de stemmen bepaalt wat er met het land gebeurt en hoe we, figuurlijk gesproken, bliksemafleiders plaatsen tegen inslag.
Statistisch gezien is de kans dan ook minimaal dat de bliksem bij u inslaat, de Democratie is namelijk gebaseerd op het menselijke gelijkheidsideaal, iedereen is vrij en gelijk in rechten en plichten geboren. Hierdoor vrezen we niet voor donder en slapen we ook bij bliksem uitstekend. We hanteren een rotsvast vertrouwen in deze Democratie die voor ons middels diverse wetsvoorstellen zekerheden verwierf en vandaag de dag bewaakt, zoals de hypotheekrenteaftrek, toegankelijke gezondheidszorg en onderwijs, en niet te vergeten veiligheid en vrijheid van meningsuiting. Iedere vier jaar kiezen we gezamenlijk wie de bliksemafleiders mogen plaatsen en na lange onderhandelingen worden de strategische punten in kaart gebracht.
Ook deze zomer was het weer zo ver. Maar omdat er dit jaar bezuinigd moest worden, zouden de bliksemafleiders opnieuw geteld en verdeeld moeten worden. De wijze heren van de Democratie hadden eigenlijk onderling al afgesproken waar ze precies op wilden bezuinigen, maar gaven liever het noodlot de schuld wanneer de bliksem zou inslaan en speelden daarom openlijk Steen, Papier, Schaar (‘nulsomspel dat met de hand gespeeld wordt’), of in dit geval respectievelijk: Ouderen, Toekomstige generatie, ‘Hardwerkende Nederlander’. Uiteraard werd Papier verknipt, wat de heren best goed uitkwam aangezien Papier nog veel te jong is om te protesteren zoals Steen destijds deed, noch kan het zijn stem kwijtraken zoals bij Schaar al snel het geval is.
Na kortstondig tegenstribbelen van enkele leden van de Democratie werden de bliksemafleiders verzameld en herverdeeld. Vervolgens luisterde iedereen graag naar de sussende woorden van de heren, die tussentijds een traan wegpinkten en ons op (more…)
Gisterenochtend opende de voorpagina van mijn geliefde NRC Next met de kop ‘ De generatie van 2025 zal geen eieren eten’. Nieuwsgierig bladerde ik tijdens mijn ontbijt door naar het artikel dat tegen het eind van deze maandag editie te vinden was onder de kop ‘Opinie’. Aldaar legt columniste, Rosanne Hertzberger, microbioloog aan de UVA, haar lezers een toekomstscenario voor van een Nederland in 2025 na de bezuinigingen, waar mijn koffie bitter van ging smaken en mijn wenkbrauwen zich na iedere kolom steeds zwaarder fronsenden.
In het kort samengevat ziet Hertzberger het ‘verbiologiseren van boerenbedrijven’ als de vloek van Generatie Y, de ‘groene generatie’. Een grote toename van al dat natuurlijk, vrij buiten scharrelende pluimvee en onthouding van bestrijdingsmiddelen in de landbouw zouden er in 2025 voor zorgen dat vele oogsten verloren gaan, er epidemieën ontstaan die de gehele veestapel doen uitsterven, en die virussen zullen dan uiteindelijk overslaan op de mens, waardoor nogmaals duizenden baby’s en peuters in heel Europa overlijden. Waarna ze afsloot met:“Een nieuwe generatie die nauwelijks kippenvlees of eieren eet. (…) de eerste consumenten die zeer bewust en met veel respect zullen consumeren, exact zoals de groene generatie het voor ogen had” Ik verslik me bijna in mijn laatste slok Max Havelaar koffie en voelde me lichtelijk aangevallen, of misschien wel tot verantwoording geroepen voor mijn ‘groene principes’.
Die ochtend dwaalde mijn gedachte meerdere malen af naar het artikel. De negatieve lading die het met zich meebracht bleef me steken:
‘Geen kippen en geen eieren voor de volgende generatie’, maar vooral ‘duurzaamheid en biologische landbouw gaan niet samen’.
Tussen de middag las ik het stuk nogmaals (more…)